Sonbahar Eskisi

Bileklerimde izi kalmış

Eski bir eksikliğin

Tasvir edemediğim gecelerde

Işığına dokunduğumu bildiğim

Şiirler boğulmuş mısralara asıldı

Sallanıp durdukça ölü bir sabah

Oysa çocuklar çizmişti mutluluğu

Tebeşirleri, umudu tükettik.

Yanılmış gözlerle baktığımız hayat

Bir çok yenilgiyle döngülendi sanki

Soramadığımız sorular

Nehirler gibi aktı üstümüze

Çoğaldıkça azaldık

Azalttık toprağı, gökyüzünü azalttık

Anlamayı, bilmeyi, sevmeyi azalttık...

Murat Demirci