Söyle Gönlüm Sus Gönlüm
Yar diye diye bak bitiyor ömrün
Kör oldu yollarında iki gözün
Geçmiyor kimselere seninde sözün
Aşk yarası aşkla kapanmaz gönlüm.
Sen sevdin, o bildi mi?
Yolunu gözledin, geldi mi?
Döktüğün yaşları sildi mi?
Değerin mi bilindi söyle gönlüm.
Ben yaratıldığıma pişman,
Sen kıvranıyorsun acından,
Geçip gittiğin çoluk çocuğundan,
Nasıl kıydın anlat bana gönlüm.
Şükür ederken isyana dönüp
Fener iken mum gibi sönüp
Gencecik yaşta aşk için ölüp
Düşürdün kara toprağa gönlüm.
Derdin vardı çare aramadın
Seni sevecek bir yar bulamadın
Koştun peşinden hep imkansızın
Mutluluğa kinin mi var gönlüm.
Kimler sevdi dünyada, kimler sevildi
Ne aşklar yaşandı, hasretle bitti,
Seven de sevilen de toprağa gitmedi mi?
Neden ölümsüz aşk yarattın gönlüm.
Mutlu ol elindekilerle, sus artık,
Gittiğin yol yol değil, bataklık,
Kimsin? Nerdesin? Düşün birazcık,
Silkelen, kendine gel ey gönlüm.
Bırak şeytana uymayı, rahmana dön,
Şaşırttın yollarımı bulamadım yön,
Zemzemle yıkatayım seni de sön,
Tövbe et arın günahlarından gönlüm.
28,05,2009