Sözcük Ambarında Ölmekse Düşen Payıma
Dokunulmazlığı vardı ya da yok ömrün:
Kanaviçelerden sızan kan
Sözcüklerden muskam
Dillenen bir duygu
Hicreti günün
Doğadan firar eden rüzgâr ve hüzün
Devasa penceresinde bu boşluğun
İçimden gelen neyse hece hece.
Kâfir bir gölgenin peşinden gitti zifir
Aşka boyadığı göğün de her karesi
Düşen yaşlar ve insanlar
Gözünde büyüttüğün ne varsa
Elbet saklı sevginin doğasında
Enkaz olsa da insan ezkaza.
Hükmedilen varlıktan kasıt
Şerh düşülen bir kayıt
Meskeni olmayan aşklarda
Maruzatı yokluk ve varlık
Kimse anlayan derdinden
Dillendirmekse bunca acıyı en elzem.
Duaların gücü
Göç eden kuşun kısacık ömrü
Elbet günü b/öldüğüm her kelimede
Saklı meali bu boşluğun.
Kanaviçe özlemler biçiyorum
İçtikçe ömrü
Sözcüklerden yorganlar dikiyorum madem…
Yine de dinmiyor laneti zemherinin
Düşünce gücümden düşen bir imge gibi
Sağalttığım her acının da dip notu
Asla izah edemediğim hece hece
Bazen kekelediğim
Kardığım her yeni günde
Boykot ettiğim içimdeki bitimsiz hazan
Kışı da sıradan geçiren kelam
Düşmekse gözünden mevsimin
Dinmeyen bir yağmurun da ön provası adeta.
Dolgun bulutlar
Lakin içi boş.
Sözcük ambarında ölmekse payıma düşen
Rotamı çizmedim mi ben ezelden?
Kükreyen her acı
Kürediğim bir lahza ki
Patavatsız varlığım ve nice maruzatı.
Her açıda saklı bilinmez
Bilinmeze denk düşen tükenmek bilmeyen
Bir pınar ki
Buz kesen ellerim
Kederi dahi elimine ettiğim
Kazan kaldıran bir naz
Tükettiğim kadar zamanı
Dibime düşen ışık
Oysaki bu değildi düşen payıma.
Azadesi göğün
Azat etmekse dünü ne malum?
Unutamadığım bunca kaygı
Delip geçerken ruhu
Kaybolduğuma vakıf ömrün
Hizaya getirdiği bir masal mı yoksa içine gömüldüğüm?
Ketum ve işgüzar ve telaşlı
Ağırdan alıp mutluluğu
Hüznü b/içmeye dünden razı.
Kanıksadığımsa kaderi
Başım gözüm üstüne Allah’ım.
Dokunulmazlığı ruhun
Belki de düne vedası şairin
Kalemle işlediği bir eksen
Minvali mutluluğun
Damlaya damlaya büyüyen o çığ topu
Ezelden susan bir dilin macerası
Elbet dillenen kalem ve yürek
Düşe kalka yürümeye ne gerek?
Hep de dik olmadı mı başı varlığın?
Bazen en dik açı
Acıların redifi iken şiirler
Kanayan her hece
Elbet dikiş tutmayan bir rengin en alası
Elasından bir ışık
S/üzülen gözlerimden yaptığım hataların da en yaslısı.