Sürgün
ben bir çerkesim
21 mayıs 1864 doğum tarihim
sürgün edildim
hastalık ve yoksulluk olduk aderim
sayısızca öldüm
öldürüldüm ve dirildim
kahraman ve faziletli
savaşçı ve dirençliyim
çünkü ben çerkesim
tarihin en büyük sürgünü benim
ölüm iniltileri ile
acılarla iç içe
merhametsizce katledilen
soykırım dehşeti yaşayan
çerkesim ben
dağlarda saklandım
ırmaklarda boğuldum
ovalarda tutundum
bataklıklara saplandım
sıtma nöbetleriyle boğuştum
ölüm tarlalarından geçtim
korkularımı görmedi
barbar Rus askeri
ben bir çerkezim
ben Adıgey çerkeslerinden
sürüldüm ,süründüm,
hiç sayıldım
vatanım,toprağım
evim barkım
ailem,akrabam,hımsım
yakın uzak çerkes halkım
kıyıldı da kıyıldı
dünya sessiz kaldı
tarih kaydetmedi böylesini
insanlık yaşamadı böyle vahşeti
göçmen kampları
ölüm yataklarıydı
toplu mezarlarımızdı
afrika’dan balkanlara
anadolu’dan avrupa’ya
tehcir edildik
sürgün yedik
fakat tutunduk hayata
fakat sürekli dirildik
denizler kadar kan aktı
yok olmadı çerkes evladı
ben bir çerkes evladıyım
dedelerimi seveceğim
vatanımı hep özleyeceğim
çerkes doğdum çerkes öleceğim.
NOT : Çerkes bir dostun anlattığı tarih üzerine kaleme aldım.
06.02.2024