Sürgünden Mektuplar 3 - Vuslat

Posta kutusunu açtı, içindeki mektubu büyük bir sevinçle alıp evine girdi.

Gözlerinden yaşlar dökülmeye başladı, titrek elleriyle zarfı yırttı ve hıçkırıklar içinde okumaya başladı...

Selam sevdiceğim, selam sana benim için ağlayan kadın,

Dinsin gözyaşların... Bak eriyor artık sonunda muradın.

Bu mektubu eline aldığında büyük ihtimale yolda olacağım,

Belki saatler sonra sana varacağım...

Bitti artık sebepsizce çektiğimiz çile, bitti geliyorum sana,

Ağlıyorsun biliyorum ağlamasana!...

Geride bıraktım; demir parmaklıkları, dört duvarı...

Delikten baktığımda benimle dertleşen dağı,

Sabahın ilk ışıklarında beni selamlayan kuşları,

Geride bıraktım...

Bıraktım; Gençliğimin baharlarını, kısıklaşmayan gözlerimi,

Yılllarımı geride bıraktım... Belkide çaldılar benden artık bir önemi yok!

İçimde garipsi bir mutluluk var,

Bitecekti biliyordum bu yollar.

Ve bitti! yıllar, ay oldu. Aylar, hafta haftalar, gün...

Günler, saat saatler vesare vesaire.

Sonunda bitti!

Kelimelerle anlatamıyorum duygularımı,

Geldiğimde konuşuruz yarınları...

Hoşçakal!

Mektup bitmişti... Saatler sonra adam geldi...