Süt Ayarın

sur sesti

bağırdığın tarih

salkım saçak acılar

kahırlı işçiler

taşların doğurdukları ottan

güneş biçerlerdi durmadan...

sen yüksüz sevgilinin memesi

kundakta kuru

makinelerde duru

kemiklerinin eğilesi

canında kurulan rezevrleriyle

ruhunla oynattığın tahtan geriliverdi de

büküldü zemberek

bir boşalıversen yokmu

dünya kıyılarından çekilecek...