Talihinin Yapraktan Farksiz Nesnesi Garip

TALİHİNİN YAPRAKTAN FARKSIZ NESNESİ GARİP

Talihinin yapraktan farsız nesnesi garip

Şu, çileli hayatın çözülmez buhranına

Ağlamaklı gözlerin,belirgin hüsranına

Ateşlenmiş gönlümün,o acı hicranına

Bürünen kara bahtın,hıçkırık sesi garip

Gurbetin kucağına atmıştır kendisini

Sessizce benimsemiş,kaderin cilvesini

Boynuna yükleyerek, hayat efsanesini

Hayalinde taşıyan umut hisleri garip

kurumuş yaprak gibi kopuvermiş dalından

Yapa yalnız gurbette bellidir ahvalimden

Şu yaşanan dünyanın, asri nesnelerinden

Tat almayan, taş gibi bir varlık gölgesi garip

Ona hep hayatını hatırlatıyor yaprak

Yaprağı rüzgar alır,garibi kara toprak

Geride kalanları, olmaz ki ağlayacak

Sanki yalan dünyanın bir bimecesi garip

Yaprağında var idi kökü gövdesi,dalı

garip'in de varidi evi ocağı malı

Uzun uzun düşündü şimdi yok ne yapmalı

Talihinin yapraktan farksız nesnesi garip