Ucu Yanık Şiir

ucu yanık bir şiire yazdım özlemini

atlas ıklimlere susamışlığımı emanet ederek

mahur şarkıları yazdım gül yapraklarına

her notası güz isyanına öteliyerek

bana sorma kaçıncı kımsesiz kağuşlara yetimliğimi

ya da yüreğinde öksüz bulutlara yağmur tükettiğimi

vebali boynuma bunca kusursuz sevgi yalvarışlarmın

yılgın gece yarılarına bulutsuz kalışımın

atıp en derin kuyulara yusuf yanlarımı

bakir sevda türkülerine yüreğimi terk ediyorsun

sen züleyha işveliğinle kahırsız ve tasasız gül can

beni en diplerinde sevdanla bırakıyorsun

ferhat mıyım uğruna dağ deşeyim

mecnunu sunaklarken yürek yarelerimde

şiirde şair ölmesi bu olsa gerek

her senli anıları kayıt noktasında

ezberliyerek

vuslat kokan her söylemim sanadır

çarpıyor her gölgeye yüreğim sen diye

sen yoksun

ben sensiz öksüzlüğümün merhalesinde