Uçurum Şiirleri Serisi / II.Kısım

VIII - İpteki Cambaz

karanlık bir ipte sallanır hayat

cambaza ipte hilat giydirsen ne fayda

gerçek dediğin bir düşten ibaret

düşlerde kaybolan hakikat mi gerçek

IX - Ölüm, Bir Başlangıçtır Hayatın Başka Biçimine

görmek dediğin, ölümü seyretmek belki

kozasından yeni çıkan kelebeğin gözlerinde

bu sonsuz döngüyü izlemek

zaman bir zehir mi, yoksa ilaç mı bize

ne bir başlangıç, ne de bir bitişiz

fısıldar mezar taşları sessizce

"bir zamanlar biz de yaşardık derince"

hayat bir kelebeğin kanadı kadar narin

ölüm, bir başlangıçtır hayatın başka biçimine

X - Sonsuza Dek Yaşayan Sır

alevden kanatlarıyla ışık arayan kelebek

uçmayı yanarak öğrendi

gökyüzü bir sahneydi, seyircisi çoktu

biliyordu, hiçbir sır sonsuz kalamazdı

yalanın gerçeği güzelleştirdiği kadar

gerçek uzun yaşamadı

ben ağladım, kelebek öldü

kim bilir ölüm

kozasında hangi gerçeği sakladı

XI - Gözyaşı Zehirdir, Suretlerde Kanayan

kurtuluş mu bu azap diye sorsan

eski bir şarkıdır derim

kaçış bir zincir, kurtuluş pranga

yaşam fırtınaysa

umut dediğin çamurdan bir derya

orada

küllerinden doğar bir kelebeğin ahı da

yalnızlık çağrıdır sanırsın

hayal, zindandır insana

XII - Kanlı Düğün

hangi kısmet çözebilir bu karanlık düğümü

sessizliğin içinde isyanın fısıltısı

bu şeytanın tahtına karşı bir başkaldırı

sonsuzluk, gecenin mezar taşına yazdığı

bir şiirdir bu gece

aşk ve ölüm bir arada büyür

sevda dediğin kanla mühürlenir, ölümle dirilir

o an cehennem,

sevdanın kollarında bir düğün yeridir

XIII - Geçmişin Hayaletleri

bir harabe gibi düşer üzerine hayaller

ne taşlar yerindedir bu gece

ne de giderken bıraktığın hatıralar

yokluğunun nefesiyle titrer rüzgar

yıkıntılar arasında söner fısıldanan sır

sakın korkma

hayalet dediğin de kendinden kaçan bir ruhtur

ve elbet bu çemberi kıran

onunla sonsuzluğa mahkumdur