Ufuk

hiç görmedim yüzünü

nasıl kokardı tenin...

ilk adımlarının merakındayım...

biliyorum , çok uzaktayım...

dediklerine göre saçların sarıymış mısır yeleleri gibi

ne zormuş birisinin tasvirinde mutlu olmak...

gözlerin kahverengiymiş köpüksüz koyusundan

tenin pamuktan daha beyaz ...

şimdi yaşın kaç bilmiyorum , nerelerdesin

hiç bekleyemedim hasta oluşlarında basında

sorumluluk duymadım hiç duymuyorumda

ama öyle bir an geliyor ki

işte o çıldırıyorum

o sessiz oda çöküyor üzerime

annem aklıma geliyor

yırtacak gibi oluyorum o duvarları

her yer yumruk izlerimle dolu

yine duruluyorum

dinginleşiyorum ve adım aklıma geliyor

uyuyorum....