Unuttuğun Yerde Gömüldüm
Sanma ki saltanatıyla kalacak bu yıllar
Bir gün gelecek
Seni de saracak aldığın nefesle birlikte
O amansız yalnızlık
Sırılsıklam bir acıya teslim edip yüreğini
Keşkeler deryasında yüzdüreceksin gözlerini
Sonra bir umut diyerek
Sarılacaksın anılara
Boğuk seslerle gelip oturacak hatıralar
Uykusuzluğuna yorgunluğuna ve de
Korkaklığına tanıklık edecek
Bir gün gelecek
Bu yalnızlık seni de bitirecek
Geçmiş günlerin tutsaklığından aşırırım sanma
Birlikte yaşadığımız o mutlu günleri
Sabır duvarlarının yıkıldığı o gün gelecek
Geceyi çıldırtan bir çığlık eşlik edecek dudaklarına
Hüznün hançerini saplayıp yüreğine
Susacaksın
O an, işte o an
Ölümüne pervasız yürüdüğüm sevdamı düşün
Mutlu yarınlar adına ettiğimiz yeminleri
'Seni seviyorum' lu kurduğun cümleleri
O an, işte o an
Diline takılan her söz
Beddua olup çakılacak yüreğine
Ölüp ölüp dirileceksin
Çare yok
Yalnızlığa sen de teslim olacaksın
Ve sonra
Daha sonra
İnce bir sızıyla başlayacak üşümelerin
Nemli kirpiklerle bulutlandığında gözlerin
Sakın dönüp bakma ardına
Çünkü
Çünkü ben
Unuttuğun yerde gömüldüm
Koşar adım yürü şimdi ömrüne
Koşar adım sevdiğim
Hayatı yakalayabilirsen kaçırma
Tut tutabilirsen ellerinde
Beni kaybettiğin yerde
Koşar adım yürü sevdiğim
Yurdagül ÖZAY