Usta

fotoğrafınla konuşmak istedim

sustu

seni sordu dinlemek için

dil ikilemi bu içine ışık

olsun

içimde nehir dalları

... sessiz göçün yolları bu ustam

benim avucumun içine

bir bakış yerleştir

bağlam ağacı olsun ki büyüsün

büyüsün aynalarda ustam

kendi hüznümü görmeleri için

söyleyemediğim sessiz manevralarım bunlar

benzerlik birine, anlaşabilmek biriyle

bir dokunuşla ölü onur/landırmak

artık,

sustu

ustam

kağıttan heykel şimdi duruşum

senin duruşun var ya

... içinde seyahatleri olmadan giden bu adam, ustam

bahçeleri düşün, duvarları kuş çığlığıyla dolan

bilirsin,

hepimizin yattığı yer hayal

hiçliğin ortasında küçük bir çadır kurarız

toprağın altına nemli bir saray

gözün gördüğü şey değil

içeceğimiz kandır zaten

değil mi ustam...