Ve Başladı Ağlamaya

ve başladı ağlamaya nedenini bilmeden

herkesin gülüşleri içinde

bedeni yeni uğramıştı dünyaya

anne sevinçten uçarken

o yoğun ağlama modundan vazgeçmiyordu

sanki bir gün burdan gideceğini biliyordu

zaman bedenini büyüttükçe

o zamanın farkına varıyordu

zaman yalancıydı

hep ona fani dünyayı hatırlatırdı

aslında bitecek olan ne kader tatlı olsada

daimi bir acıyı getirecekse

ona kanan akla şaşmak gerek

aşmamalı insan kendini

minacık bedende ruh neyse kocaman bedende aynı olmalı