Ve Sen...

Ceplerimde kül var aşkından arta kalan

Yanıyordu bağrım,bağım bahçem tam bir talan

sana bana değil yüreğim kanıyor,oluyor ona olan

Ve sen! Giderayak sessiz ve korkakça duyduğum son yalan

Yağmur düşerken sen bir elin yanındasın

Bir elin onu tutmuş sanki onun kanındasın

Gözün ondaysa aklın bende sende bunun farkındasın

Ve sen! Kör cansız bir bedenin sözüm ona canındasın.

Beyoğlu'nda attığın her adımda unutma oda yanında

Getirebilecekse dünyayı serecekse ayağına anında

Kabulüm arkanı dönüp gitmekte var erkekliğin şanında

Ve sen! Ne kadar yakınına uzak gitsem de bağımlımsın al kanımda

Çocuk gibi gülüşün müydü beni çocuk gibi kandıran

Kor ateşlerde ümitlerimi yüreğimi yandıran

Kör divane aşık gibi bir aciz insanı andıran,

Ve sen! Acısıyla yangınıyla bir sevdayı tattıran.

Sen küçük bedeninle büyük kuytulara yaprak gibi atan

Ve sen büyük yüreğinde küçük bir virane bile olmayan

Sen beş kuruşluk dünyada iki kuruşa sevgiyi aşkı satan

Ve sen! Dilim dönmese de sensin sevdiğim koca bir vatan...