Veba Günlükleri 1

Anne renklerimi böldüler

öyle bir yola koydular ki tutarsızca

Aradığım o yıllar yılı

Ne varsa biriktirdiğim

Hayal denilen esameyi sürüklediler

[gençliğimden]

Bir mezar taşı yalnızlığında şimdi

Yaklaşıyor veba

Bulaşıyor her yana sızım

Ve ben bir kaldırım taşına ulanıyorum

Soruyorum sessizliğimi

Göklerin iniltisini çağıldayarak kulağıma

Yağıyor yağmur, kan mı,

Çıkmaz sokaklara dönüyorum hep yönümü

Hezeyan mı?

Bütün uçucu kuşlar mahsus yapıyor

Ve uçuşuyor aklım başımdan

Yine bir ses beni bölüyor

Kolumdaki saat bozuk

Günde bir kez bile doğruyu söylemiyor

Gidişim karartıyor uçurumları

Duymuyor hiç kimse içimde haykıran sesi

Duymuyor kimse bu sessizliğimi

Ya herkes sağır

Ya ben lal olmuşum.