Verebilsem Kendimi Rüzgarın Gölgesine
gecelerin göğsüne asabilsem sensiz geçen günlerin tüm ağrısını
ya da
güneşi selamlarken bedenim
sen olmasan aklımda..
hayalin olmasa damarlarımda gezinen
verebilsem kendimi rüzgarın şiddetle sarmalayan kollarına
biliyorum....
olmayacak bir duaya amin dilimden dökülen kelimeler
oysa ben;
her gece mehtaba hayalinle kadeh kaldıracağım
sağ yanımda olacaksın,kollarımla saracağım bedenini
buğulu gözlerinden bir damla yaş omuzlarıma bırakıp
bir ömür emanetimi taşı diyeceksin bana
belki serseri sarhoşluğuma şahit olup tebessümle bakacaksın halime
içimdeki garip çocuğun başını okşayacaksın şefkatle
bazen mahrem bakacaksın yüzüme belkide ben öyle sanacağım
elimi elinde ısıtıp gözümü gözünde demleyeceksin
belliki sızacağım yine sensizliğin koynunda
senli hayallerim yanımda olacak
güneşin sıcağına,soğukluğumu salarken gün vakti
başucumda mahur gözlerin olacak
aşk ağrısıyla devrilen başımı okşayacaksın sevgili
biliyorum...
ben her gecemi sensizliğin aşkıyla devirip
her güneşe sensizliğin sesiyle merhaba diyeceğim