Yalancı Bahar
lanet bir kış işte.
sevmem bu mevsimi.
ben sarı sıcak yazların insanıyım.
güneş bir çıktı mı bir daha kaybolmamalı geceye kadar.
istemem üşüten yağmurları.
bahar yağmuru yaz yağmuru dururken insanın içini titreten,
soğukta düşen damlalar keyif vermez bana.
bu kış daha bir çekilmez oldu.
yüreğim de ki ayaz mı bunu sebebi ?
sen mi nefret ettirdin beni kıştan ?
ne yaptın bana meleğim.... ?
oysa daha geçen gün fora edivemiştim kabanı, eldiveni.
kendimi bırakınca güneşin kollarına unutuvermiştim herşeyi.
nasıl da güzel di....
başımı göğe çevirip o sonsuz maviliğe baktığımda,
içimi kaplayan mutluluğu anlatamam sana.
özlemiştim , çok özlemiştim, oysa mevsim kıştı.
sen mi yarım bıraktın hevesimi kursağımda ?
ne yaptın bana meleğim....?
çok sürmedi sevincim.
önce gri bir bulut geldi kapadı güneşin önünü.
yüzümdeki gülümsemem donup kaldı birden.
yine de kaybetmedim umudumu.
az sonra güneş gidecek o güzelim güneş gösterecek yeniden yüzünü.
ben gülümsemeye devam edecektim.
bekledim...
bekleyişin sonunda beklenenin her zaman gelmeyeceğini bilmişliğim vardı oysa..
hep sen mi bekletiyorsun beni yoksa...?
ne yaptın bana meleğim?
amam inanmaya ihtiyacım vardı.
insanlardan vazgeçtim , hiç olmazda bahar kandırmasaydı beni.
çaresiz baharın geleceği güne kadar sayılcak günler.
bir acının yürekte bitmesini beklemek gibi beklenecek kışın bitmesi.
tükendiğinde kış günleri, güneşli günlere kavuşacağım
ve bir daha yalancı baharlara kanmayacağım.....