Yalnızlığım Bozkıra At Sürer Gök Ekini Biçer Gibi

Acıklı sevda türküleri dolanmışken dilime

Yalnızlığım bozkıra at sürer, gök ekini biçer gibi

Kulağımda rüzgar uğultusunu bastıran ak sakallı derin fısıltılar,

- oğul en sıcak toprağı bul

Göz bebeği yaslayacak bir hacerül esved de yok

Saat de yok, takvim de yok

Vaktinden önce doğarak sütten kesilmiş çocuklar gibiyim

Ya ateş karıştıran ahraz çobana bırakacağım adressiz mektuplarımı,

Ya da ayak izlerimi takip edecek dolunayda kurt uluması

Soluk benizli gönlümü ne kadar saklamaya çalışsam da

Kim rast gelse çekik gözleriyle vuruyor kopuzun tellerine,

Neşter çalar gibi umutsuz aşkların şah damarına

Ağaç dallarına bağlanmış renksiz çaputlar,

Uçuşmak için rüzgarların keyfini beklerken

Bir ana toprak kokan elleriyle,

Ölüm meleğine eksik aldığı her nefesini müjdelik veriyor

Sırasının geldiğine sevinen,

Kurbanlık koçlar gibi uzatacağım başımı kör bıçağın insafına,

İnan ki ismailce

Ağıt yakılacak kahramanlığım da yok

Masallar anlatılarak uyutulmadığım gibi

Sık sık üşüdüğümü en iyi sen bilirsin

Ay ışığından sağlam bir örtü at üzerime,

Yıldızları incitmeden dağıt karanlıktan korkan her bebeğin kundağına

Ve çok öksürten bir tabakalık tütün koy baş ucuma en ucuzundan

Zaten ben asyadan hiç göç etmemişim,

Deniz kokusunu bana anlatıldığı kadar bilirim

Acıklı sevda türküleri dolanmışken dilime

Yalnızlığım bozkıra at sürer, gök ekini biçer gibi

Gökyüzünde kartal kanat süzülür deyişleri recm edilmiş bir ozan

Issık gölü kan kokar,

Ana rahmine vakitsiz düşen karşılıksız aşklar yüzünden

Hissetmediğini bilsem de,

Burun kıvırdığın o bozkırın tam ortasına kurup masayı,

Kokulu mumlar yakıyorum

Ben hala bembeyaz gelinliğin çekik gözlerine bakıyorum