Yaşıyorum

Aynaya baktım.

Yaşıyordum.

Evet, zamansız geldiğimi hissediyordum.

Usulca doğurmamıştı beni annem.

Çığlıklar, sancılar eşliğinde

Hiç sevemeyeceğim bozuk mutluklara içiten bir ağlamayla

Evet, ağlayarak selam vermişim.

Üstümde taşıyamadığım bir kıyafet

Ve tam orta yerinde göğsümün

Titrek bir alev

Evet, alev

Büyüyecekti benimle bunu biliyordum.

Kimse çiçek uzatmayacaktı

Kimsenin çiçek uzatmaya vakti olmayacaktı

Ve ben titrek alevimle büyüyordum.

Yaşıyordum.

Hiç sevemeyeceğim bir hengâmenin ortasında kalarak,

Kâh dizlerim kanayarak büyüyordum

Bir şeyler bir yerlerim uzamaya etlenmeye başlamıştı

Çürüyeceğini bile bile

Belki bir yaz sonu biteceğini bilerek.

Sonra kavramlar sokuldu beynime

Doğru yaşamın anahtar kelimeleri

Ve ben hiç sevemeyeceğim bir zamanın

Doğru yaşantısına hazırlanıyordum.

Babam din olgusunu hikâyelerle nakşediyordu

Bozuk rayların üstüne

Sorular sormaya başlamışım

Yerleşemediğim soluk düzene alıştırılıyordum.

Sonra gökyüzü çarptı gözlerime

Evet, çarptı ağlayarak

Ben yaşıyordum.