Yazılmış Ama Bitirilememiş Şiir

/dudağımın kenarında bir martı kanat açsa mutluluğa /

ne çok isterdim!

kahkahalara boğulsa tüm şehir

ve hatta göç etmeyi unutsa kırlangıçlar

ahşap evlerin saklı gizli yerleri aşiyan

kuş cıvıltılarıyla uyansa gün

/ gecenin koynundan

annemin eli değse taze ekmek kokusuna

/ her yer annem koksa

bahçedeki hanımelleri kıskansa

hüzün yapışkan elleriyle yakamızda

yaprak döküyor ömrümüz her mevsim

oysa bir kıvılcım yetecekti

sızısı geçmeyen sancımıza

aşk dedik!

/inatla

karşılıksız sevdiğimiz de oldu

sevildiğimiz de.

sararsa da fotoğraflar ruhumuzun çerçevesinde

kadere inanıp

güvendik birbirimize

vefasızların ardından

mendil sallayıp su dökmüşlüğümüz var bizim

bir de gökyüzü kadar engin yüreğimiz

gözyaşı mabetleri göz kapaklarımızda

sabırdan taşlar biriktiririz

toprak kokana kadar saçlarımız

umudumuz avuçlarımızda

mütevazi sevinçler biriktiririz

oya gibi işlenirken günler ömre

lâl kesilir kederimiz

bulutlar yüklenir hüznü

mesafeler arttıkça

emanet ederiz sevdiklerimizi Tanrı'ya

kundaklanmış düşlerimizde vardır elbet

şıkları çalınmış cevaplar gibi

takvimlerden saklanır kimilerimiz

sustuklarından kaçar söyleyemediklerimiz

bir nehir gibi çağlasa da içimizde

altı kırmızı kalemle çizili satırlar gibi

durur alnımızın orta yerinde

...

05ağustos2012