Yenik

İşte o seher yellerinin asiliği tutar da

Karanlığa vurursa hep yüzüm

Hep gönlüm öykünürse yalnızlıklara

Paslı bir çivinin çakılı durduğu yüreğim

Buna alışırsa

Ya ben yitip gidersem acımayı unutarak

Ya acıtırsam giderken seven bütün yürekleri

Oysa şarkılar söyleyecektik ne çok

Sızlayan yanlarımıza

Bir kıvılcım geldi geçti üstümüzden

Ateş sardı ömrümüzü

Hangi hummalı saatlerin seyrine yenildik

Ardından bakakaldığımız tren nereye gitti

Yenildik yıkıldık zaman denilen seraba

Onca fani arasından bir biz miydik yanılan

Hangi yağmur ıslatacak şimdi bu çoraklığı

Hangi ses böler bu sonsuz sessizliği

Bir besmeleydin dilden düşmeyen

Hazansız mevsim gibiydik

Yaprak soldu dal kurudu

Bu düzensiz düzenin hangi iklimine yenildik

Şimdi boğarlar beni

Ölür bütün şiirler

Bütün renkler solar

Ansızın yitirir güneşini sabahlar

Kal dersin yüreğim kal

Oysa gitmek ne kolay…