Zahir Işık

Ey aydan sandığım!

Bilmezdim, sokak lambalarından sızan,

Sahteci, zahir bir ışıksın.

Ve sadece masamda duran,

Soğumuş çayım kadar sıcaksın .

Bilmezdim.

Arardı gözlerim,

Her gece uyumadan arardı,

Ama ne bir ışık ne de bir şaldın.

Ancak gözlerimi örtecek kadar vardın.

Ve bilmezdim yine,

Uzaksın sanırdım.

Ne bir ah, ne de gökten bir vah,

Duyardım.

Aldanmış bakardım gözlerine.

Fakat onlar, yoluma dikilmiş bir ağdı,

Aldatır yakardı,

Dönerdim.

özlerime, sırtımı.

Dönerdim,

İnerdi göklerden göklerden,

Destansı evvelce ölenler.

Rüzgar fısıldardı kulaklarıma,

Yol gösteren nağmeler.

Gözlerim kum kaçırırdı,

Tükenmiş nehirlerden.

Ve anılar ölmezdi,

Nice, sönük evlerden.

Git gel kaçırırdım.

Seninle zaye olur,

Yanardım.

Ey ayna, çatlarsın,

Bakma,

Eksik kalırsın.

Sen, sahteci, zahir bir ışıksın.

Ve sadece masamda duran,

Soğumuş çayım kadar sıcaksın.