Zor Olan Ne

zor olan ne biliyor musun ?

zor olan kendi içinde sakladıklarını yutmaktır,

boğazını kanatırcasına haykıramamaktır,

hiçliğin ortasında kaybolmak

ve adresiz sokaklarda yüzünü aramaktır,

yağan yağmurda göz yaşlarını kurutmaya benzer

ve hiç durmadan konuşan beynine inat ters yöne gide bilmektir,

ne kadar anlamsız yaşadığını bildiğin halde

oturup hayal kurmaktır,

hayat kolay aslında sadece tercihler

seçimler vardır

sonuçlarını kaldıra bileceğini umduğun

ama hiç biz olmayan

kelimelerle yaşamak,

her gün gülmek ,nefes almak kadar kolay gelen yalanlar

tabi ki de kendimize söylediğimiz,

ve asıl sorun ne biliyor musun ?

kendimiz olamıyoruz

çünkü biz toplumun yarattıkları değerler içinde

kendi yalanına inanan

basit ve sıradan düşlerin içinde kıvranan

metalarız?

yeterliliğin gerçekliğimizle karıştığını bildiğimiz halde

mesela sevemeyiz çünküler vardır hep

ya da bir şeyler yaşamak için hep ciddiyet duvarının arkasına sığınır

kendi soğuk yatağımızda

daralıp kalırız sonrada

yapamadıklarımıza değil de

yaptıklarımıza pişman oluruz,

aslında gerçeklik zaten içimizde ama ona dokunmak ,hissetmek acı veriyor gibi

bunun nedeni de toplum gerçekleriyle kendi fikirlerimizi bağdaştırmaya çalıştığımızdan olsa gerek,

bırak içindeki yırtık ruhunu

yaşa diyor vücudun titriyor hatta çoğu zaman zamansız her titreşimde

bazen çılgınlar gibi yaşamak ve sorunsuz bir gelecek kurmak arasındaki ince çizgide yitip gidiyoruz hayatımıza paralel boşlukların içinde

h.g