Kabak

Kışın tam ortası,hava buz gibi,soba kütür kütür yansa da odayı ısıtmaya yetmiyor,kar yağdığı zaman seviniyoruz çünkü hava biraz sıcak oluyor ancak kırağı yağdığı zaman ise don oluyor kutuplardaymışcasına hep üşüyor böylece hastalanıyoruz.

"Çocuklar vardan yoktan anlamaz."derler bizim oralarda,üç dört yaşlarında bir kız yiğenim var tutturmaz mı,"ben kavun yicem,"diye.Köy yerindeyiz,ilçeyle aramızda yirmi kilometre var üstelik yollar kapalı o aylarda kavun bizim için bulunmaz Hint kumaşı.

Rahmetli Mustafa amca gelmişti o gün eve sordu:

-Ne istiyormuş Sevgi hanım?

-Kavun yicekmiş koca amcası,ne yaparız ne ederiz bilmiyoruz,kendini yerden yere vuruyor,inatlaşıp hiçbir şey yemiyor.

-Bundan kolay ne var,hemen buluruz.

Şaka yapıyor zannettik şöyle demişti Mustafa amca çocuğun olmadığı bir yerde:

"Kabak mı kavun mu bilmez çocuk,kabak turşusu var,kabağı dilimlerimiz ona da "kavun'deriz eğer yemezse önce annesi yesin ki inandırıcı olsun.

Öyle de oldu çocuk iki dilim kabak yedikten sonra sesini kesti,demek ki bizler çocukluğumuzdan beri meyilliyiz kandırılmaya.