Oğlum Ne Yaşarsak Kâr

Sonbahar geldi çattı ''Oğlum ne yaşarsak kâr.'' rüzgarlar fırtına, yağmurlar zaten bizi yaşatmaz, bir de sıcaklık düştü mü bize terki dünya zamanları demektir... Sinek olmaya sineğiz de bilader sıcaklarda her şey iyi soğuklar geldi mi işimiz bitiyor...

Daha sonbaharın başı on beş yirmi gün sonra donarız vallahi, sağlam sobalı kaloriferli evler bulmak lazım. Bir de akıllanmış abi bunlar artık çöplere yemek artıkları da atmıyorlar kolay kolay, o zaman biz de babayı alıyoruz...

Eskiden ne güzeldi oysa bahar ayları yaz ayları... Ooooo çöplerde bir sürü artıklar, zıkkımlanıp duruyorduk. Hem kendimize hem de evlatlarımıza yetiyordu çöplerdekiler... Hele hele atalarımız iki yüz üç yüz sene önce çok keyif çatarlarmış, o zaman ne sinek ilacı varmış ne de şimdiki gibi aletler... En iyisi Hindistan'a gitmek, orada hayvanlara dokunmuyorlarmış, ama orası da çok uzak yol da telef oluruz billahi...

Eskiden bebeler mebeler yollara dondurma, çikolata filan düşürürlerdi, şimdilerde onu da yapmıyorlar... Çöplere çokça yemek artıkları atarlardı, o da bitti... Açlıktan gebereceğiz billahi arkadaş... Karnımız doymadı mı hiç bir işten, ince iş de dahil zevk almıyoruz, alamıyoruz arkadaş.

Buradan insanoğluna ve insanoğlunun mini mini bebelerine sesleniyoruz sinek milleti olarak. Bizi de düşünün yahu azıcık. Zaten üç beş günlük ömrümüz var. İnsan birazda olsa dondurma düşürür yerlere, çöplere yemek artıkları atar fazlaca... Siz anasını yiyorsunuz zaten, biz artıklarını yiyoruz.

Aç karnına havalanamıyoruz bile, kanatlarımız bile çalışmıyor zaman zaman. Uç uç uç nereye kadar yani... Arada sırada da konmak lazım bir yerlere, reçellere, ballara, pirzolalara... Sen her şeyi götür midene insanoğlu, biz de sürünelim... Bir aya kalmaz göçeriz zaten de iki üç bin tane yavru bırakmak lazım yine de bu dünyaya, nesil devam etsin bilader...