Yokluğa Mektuplar

Ben bir şey demiyorum...

Size kızgın da değilim kırılmış da ..

Evet, " nasılsınız " larla başlayan, biten mesajların tadı olmasa da ..

Haklısınız, epeydir görünmedim ortalıkta .. Dikenli tellerle çevirdiğim , gökyüzüyle yeryüzünü ters yüz ettiğim, aralarına hangisine öncelik vereceğimi şaşırdığım sıkıntılarımı serpiştirdiğim, demet demet bunalımlarımı ektiğim, her yanı çürümeye yüz tutmuş hücremde – teknemde , bedenim desem de olur – hala yaşıyor olmanın keyfini çıkarıyorum gizli gizli ..

Bu arada – gerçekten – tekneyi karaya aldım ,onun bakımıyla uğraşıyorum .. Bu sene üçüncü seneydi , son bakımdan bu yana .. Yüzüme vurmasa da içten içe kızıyordu, belliydi bir gün, sert bir havada çıkarırım acısını senden der gibiydi ..

Hani “ bir cigaram kaldı benim için yanıp tutuşan.. “ derler ya, teknem de “ bir ben varım seni su üstünde tutan , değerimi bil ..” demelerdeydi .. on gün içinde denizlere döneriz umarım , fazla işi yok..

Buralarda nete giremiyorum . Urla’ya inmem gerekiyor bunun için ve ben bunu yapmıyorum , arayan soran yok nasılsa diyorum .. Sizden başka.. ( bu “siz” basamağını aşmıştım bir ara ama karşı taraf ısrarla direnince geri dönmek zorunda kaldım ) bu günlerdeki tek mutluluğum .. Sağ olun.. Bu yüzden de gecikiyorum cevaplamakta .. Özür , çokça.. Bu ara jet, vınn türü bir şey edinmenin planlama aşamasındayım . Beceririm umarım.. O zaman daha adam gibi yazabilirim..

Sizi olduğunuz gibi seviyorum , böyle biline .. Sorun nasıl olduğunuzu bilememem olsa da..

Bana değer verdiğiniz için de sağ olun ..

Kıyıda, köşede kalmış sevgilerimle…