Kendine İhanet

Farkını kaybettiğinde yani mücadeleden vazgeçtiğinde karışırsın sürüye. İçin geçer, hayallerin gömülür en derine, bir girdap gibi çeker seni hayat, boğulmazsın fakat nefesin yetersiz kalır o da ne yapsın düğümlenir işte…

          Hadi güne merhaba de, sıcak bir duş, süslen püslen, ütülü kıyafetler, mis kokulu parfümler bir de topuk sesi, bütün gün ne yapman gerekiyorsa yaptın, tüm sorumluluklarını yerine getirdin, iyi iş çıkardın, akşam oldu yoruldun, nasıl uykuya daldığını bile yeri geldi hatırlayamadın. Ertesi gün yine aynı kombinasyon. Peki, kendin için ne yaptın her gününü kurtarırken gelecek güzel günlerini darağacına astın. Ölü doğacak bir bebeğe gebe kaldın. Sağlığını hiçe saydın. Küçük bir baş ağrısında doktora koştun fakat ruhun kan kaybetti gıkını bile çıkarmadın. Kendine ihanet değil mi bu? 

          Her geçen gün kendine ihanet edenlerin sayısı artıyor, mutsuzluk evreni sarıyor, hiçbir şey insanı tatmin etmiyor. Herkes çok güzel, herkes birbirine benziyor, ince bel, dolgun dudak, kalkık kaşlar, kırışıksız yüz, acılar gizlendi, hayat izleri silindi, görünürde her şey yerli yerinde peki perdenin arkasındakiler, kaldırmayı denesek fena mı olur? Tüm tozları biriktirdiğimiz perdenin arkasını temizlesek.  Kaybettiğimiz mutluluk oralarda bir yerde çocuklukta ki masumluk dünyayı kurtardığımız hayaller ve bir bilsen daha neler neler.

           Haraketli bir müzik kulağına iliştiğinde ritim tutuyor mu ayakların? Tutuyorsa eğer gel dansa kalkalım. Unutalım etrafı, yargılanır mıyım? Dışlanır mıyım? Yalnız mı kalırım? Tüm kaygıları bir kenara bırakalım, gel dansa kalkalım. Ne kadar kalabalıksak bir o kadar da yalnızız. Kolay ulaştığımız sevgiler saygıdan yoksun. Yanlış kişiyi sevdik ya da yanlış kişiyi değil de seveceğimizi yanlış sıralamada sevdik önce sevmemiz gerekeni hiç sevmedik. Kendimizi sevmeden başkalarının bizi sevmesini bekledik. Verdik verdik içimizden ne kopuyorsa sevdiklerimizin önüne serdik. Ama kendimizi ezdikçe ezdik kendimize acımadık, başkaları için güzelleştik fakat güzelleştikçe içimizde bir yerde çirkinleştik. Çirkinliğimiz tahammülsüzlüğümüz, yorgunluğumuz, duyarsızlığımız…