Partisinden İstifa Etti

Ülkemiz yeni bir seçim havasına girdi. Bilindiği gibi Mart ayının son günü mahalli seçimler yapılacak. Seçimler sürekli büyük heyecanlara, beklentilere gebe olur ülkemizde. Halk olarak bizler beş yıl için yaşamımıza dokunacak icraatlar yapacak mahalli yöneticilerimi seçeceğiz. Seçilecek aday belirlemelerde yaşanan garip durumlara geçmeden önce bazı ilginç anekdotlar anlatmak isterim...

    Geçmiş yıllarda Mustafa Ekmekçi’den okumuştum. Mustafa Ekmekçi, Menderes’in güçlü bakanları vardı diyerek anlatıyordu. 1950’li yıllar İstanbul Gümrük Müdürü hakkında görevini layıkıyla yapmıyor diye şikâyetler Gümrük Bakanı’na kadar ulaşır. Bakan, bir gün mesai başladığı saatte İstanbul Gümrük Müdürü’nü makamına varır. Müdür ortalıkta yoktur. Bakan bekler. Nihayet müdür hayli zaman sonra makamına gelir. Bakanı görünce gayet pişkin: Sayın bakanım kahveyi nasıl alırsınız? Bakan söze başlar; eline bir beyaz kâğıt al, yazmaya başla: Geç saatlere kadar İstanbul gecelerinde eğlendiğim için görevimi gereğince yerine getiremiyorum.  İstifamı arz ederim. Ve son söz olarak bakan: Evet okuma yazma bilmenin böyle de faydası var diyerek gümrük müdürünü görevden azleder. Üzülerek belirtmeliyim ki,  son yıllarda yolsuzluklara karıştığını medyadan çokça duyduğumuz görevlileri görevden ya da istifa olayı duyamaz olduk!..

    Önyargılı olmak olayları akılcı yöntemlerle irdelemeye engel teşkil eder. Doksanlı yıllar. Ülkemizin yetiştirdiği son derece dürüst siyasetçi Adnan Kahveci’yi bir panelde dinleme olanağım oldu. Bilindiği gibi kahveci Turgut Özal’ın beyin kadrosundandı. Hala ansırım Özal, televizyonda meşhur seçim propagandası yapıyor; elinde bir kalem bizlerin gözlerinin içine bakıyordu adeta: Enflasyonu tek haneli rakamlara indireceği mealinde sözler ediyordu. Bilindiği gibi 12 Eylül 1980 darbesi yapılmış, bütün Atatürkçü, sosyal demokrat, yurtsever kadrolar görevlerinden uzaklaştırılmış. Özellikle solun üzerinden silindir geçilmiş. Sosyal demokratlara iktidar olma ümidi sıfıra yakındı. Özal’ı dinlerken karar verdim. Evet, oyum sana. Tepki oyu elbet. Kazanmanı dilerim. Biliyorum ki, enflasyon sözünü yerine getiremeyeceksin.  Mahcup olacaksın. Ve Enflasyon ülkemizde iki basamaklı, bazen de üç basamaklı sayılarla ifade edilir oldu, sözlerini yerine getiremeyip mahcup olan siyasi olmadı bu güzel topraklarda.

    Kahveci de Özal’ın bakanı olduğu için O’nun da kafa, kol emekçilerinden yana olmayacağı inancıyla rahmetli olan Kahveci’ye olumlu duygular beslemiyordum. Fakat ilginç görüşler sundu. Partisi oy kaybediyordu. Başbakan Yıldırım Akbulut’tu. Seçim kaybetmesini nedenini Akbulut’u pasiflikle itham edilmesini sözleri dolaşıyordu. Kahveci, biz seçimi enflasyonu düşüremediğimiz için kaybettik diyerek olayı akılcı bir biçimde yorumlamıştı. Daha sonra Kahveci trafik kazasında hayatını kaybetti. Yaşam öyküsünü, mali durumu öğrenince O büyük insana duyduğum önyargı için vicdanım sızladı.

    Kahveci gibi ülkemizde çalışmalarına hayran olduğumuz, icraatlarıyla destanlaşmış vali Recep Yazıcıoğlu, hain kurşunlara hedef olmuş Gaffar Okkan ve daha nice soylu güzel devlet adamları yetişti ülkemizde.

    Büyüklerimizden fazla bir şey istemiyoruz: Gerek atanmış gerek de seçilmişlerden beklentimiz toplum çıkarlarını kişisel çıkarlarından üstün tutmalarıdır. Tüm enerjilerini ülke kalkınmasına ve yurttaşların mutluluğu için harcamalarını bekleriz. Özellikle siyasilerimizin bir siyasinin dediği gibi “ H*arun gibi geldi karun* gibi zengin *oldu*"  olmasınlar.

    Ülkemizde siyasete soyunanlar ilginç görüntüler veriyorlar. Yaklaşan mahalli seçimlerde pireye kızıp yorganı yakanların çokluğuna hayret etmemek elde değil. Neymiş efendim? Bir ya da birkaç kez görev yapan belediye başkanlarına niçin aynı göreve yeniden aday gösterilmemiş?! Ülkede demokrasi var. Demokrasilerde çare tükenmez klasik deyişle. Hemen partisinden istifa… Ver elini daha önce bir kaşık suda boğmak istediği rakip partiye jet hızıyla geçiş. Bu defa veryansın eski partisi aleyhine bombardıman. Örnekleri çok. 

    Görev verilmeyen; otuz dokuz yıl (!) partinde gelebileceği en yüksek kademelere yükselmiş bir siyasetçi. Beklediği büyük bir ilçenin belediye başkanlığı için görev verilmediğini duyunca bir soğuk su içip dinlenmeden partisinden istifa edebiliyor. Gerekçe neymiş parti kurumsal kimliğinden uzaklaşmış…

    Ülkemizde bir değil, birden çok kez parti değiştiren siyasilerin sayısı azımsanmayacak kadar çoktur. Bu olgu kendisine oy veren yurttaşların iradelerine saygısızlıktır. Parti değiştiren siyasileri partisine kabul eden liderlerimizin tavırları da hoş değil.

    Ezcümle görev verilmedikçe partisinden istifa eden, hemencecik rakip partiye geçip özellikle eski partisini eleştiren siyasileri protesto ettiğimizde ve esen rüzgâra göre yön değiştiren siyasileri partisine kabul eden siyasi liderleri eleştirdiğimiz oranında ülkemizde demokrasi kültürünün gelişmesine ve kökleşmesine katkıda sağlarız.