Kim

İnsan ne olursa olsun nereye giderse gitsin kaderi değişmez.

Hani hep deriz ya neden hep ben?

Neden aynı sorunları yaşıyorum?

Çünkü kaderi değiştiremeyiz.

İnsanlar değişir, yaşlar değişir, görüntü hatta zaman bile değişir de insanın kaderi değişmez.

Bu yüzden ben artık hiçbir şeyi kişisel algılamamaya karar verdim.

Çünkü bu kimsenin suçu değil. Benim kaderim bu.

Çözebilirim belki hatta unutabilirim ama tekrar yaşanmayacağının garantisini veremem.

Bu yüzden benden bu kadar deyip ceketimi alıp çıkıyorum bu dünya karmaşasından.

Bir söz duymuştum.

İnşallah kaybolmazsın bu dünya sayfasında demişti birisi. Kayboldum en kötüsü kabullendim bunu.

Bir virgülüm artık cümlelerde.
	  

Net cümlelerim yok hayata karşı.

Herkesten her şeyi bekliyorum.

Ne çok mutluyum ne de çok üzgün.

O cıvıltım kaybolmayacak sandığım neşem yok artık.

Bir tarafım siyah bir tarafım beyaz.

Yorgun düşmüş bedenim.

Ben bir damla siyahı kaldıramazken beni bir defterde böylesine unutan kim?