Acı Aşk

Ölüm haberleriyle varıyorum sessizliğine

Umutsuzluktan doğma umut ağıtlarıyla

Leylim acılar dolanırken kulağında yüreğimin

Tam o vakit fısıldanıyorum sağır kulaklarının şavkına

Acı bir aşk dolanıyor dilimin kıvrımında

Yanıyor aklım

İnsan kalma davasının suskunca kıvranışlarında

Kül oldu ellerim

Bu avuntusuz bırakıldığım

Medeniyet çürüğü yabancılıkların

Dem tutmuş hoyratlığından

İstanbulca

(Severim bu kenti ve eskiliğini

Severim bilirsin gün görmüşlüğünü)

İstanbul tadı bir bakış atsan

Mavice yaslarımın kıyısından

Dokunmasan da olur örseli ruhlarımın hatrına

Öpme beni dudaklarımdan

Ve okşama saçlarımın bahardan kalma titreyişini

Tarçın özlemi beyaz parmaklarınla

Bir ada vapuru geçir gözlerimin siyah enkazından

Ve güleç yüzlü

Ve sabırlı

Ve doğurgan

Bir erguvan savur

Doğduğumuz asil ve öksüz coğrafyanın kızıl suya aşina toprağından

Ölü çocuklarımızın anısına

Gri yüzlü kayalar arasından

Aşk değil mi bu

Saygı

Kardeşlik

Delicesine bir dostluk

Acımı anlıyorsun değil mi şimdi

Anlıyorsun

Acım varılmışlığına olamazdı zaten

Bilmez misin

Varılmazlığa çoğalır tüm özlemler

Anlıyoruz artık

Neden gömlek değiştiriyor yılanlar

Her zemherinin ardından

Barış diyor bilincimiz

Ekmek diyor

Eşitlik diyor çocukluktan kalma aklımızın masum tarafı

Sevgiye azalıyor mu şimdi çoğalıyor mu

Durdurduğumuz

Bu fotoğraf tadı

Emanet ömürler

Hadi ilk çoğalışın hafızasını takınıp

Kemikli yüzlerimizin burukluğuna

Gülümseyelim

Sen Dersim de ben sığınamadığım uzaklardan

Tüm yaşayamayanlar için

Tüm acı aşklar için

İnadına

Toprağımız için

İnsan için

Aslımıza saygımızdan