Ağlarken Gülmeyi Çok İyi Bilirim

Yaşarken hasret kalmak yaşama

Gülerken gülmeye

Yanımdayken sana

Bunu iyi bilirim

İçimde kanatlanırken kuşlar

Ben

Usul usul yürürüm

Yumuşacık yüreğimle,nasıl taş gibi görünürüm

Ağlarken bir çocuk gibi,avaz avaz

Haykırırken

Ne kadarda suskun olduğumu gösteririm

Bastırırım olanca kuvvetimle

Çığlıklarımın üstüne

Ellerimle

Boğarım içimdeki çocuğu

Yavaş yavaş ölürüm

Bunu iyi bilirim

Hiç kimse anlayamaz,bilemez

Bazen ben çok mutluyum der

Belki o an kederle elele gezerim

Bir karıncayı dahi incitmezken

Koparıp dalından soldurduğum güllerin

Acısını çekerim

Bunu ben

İyi

Çok

İyi

Bilirim