Ağlayan Secde

Yürüyorum

Tek kitabın sayfalarında

'yaratan rabbinin adıyla oku

O insanı embriyodan/ilişip yapışan bir sudan/sevgi ve ilgiden yarattı '

Yürüyorum hakkın kapısında

Güneşi ve gögü dürüyorum

Yürüyorum

Bir bebeğin göz/bebeklerinde yürüyorum asırlardır

Bakışındaki derin yaşlılığa bakıyorum

Ne kadar da yaşlanmış bir bakış

Ana rahminde kan pıhtısı olup akış

Mahşerden gelmiş kadar bembeyaz bir yakış bu

Asırlardır koşuyorum bu bakışın peşinden

Tarihin hikâyesinde tökezliyorum bir an

İstanbul'a dönüp1453 kez

Şiir oluyorum

Mavi gözlerde koca tepedeki taş oluyorum üzerinde atamın durduğu

Bakışıyla şimşek şimşek göğü vurduğu yerdeyim

Çığlık tablosundan düşen kadınken

Bu kez gökkuşağında suluboya palet

Ve nihayet

İyon rüzgârlarından savrulan bir yaprak oluyorum

Yürüyorum

Yürüyebileceğim en uzağa

Roma güllerinin katmanlarına kadar

İnsanları kucaklıyorum yol boyunca

Açlık ve kimsesizlik korkusu geliyor bir yerlerden

Ve yalnızlık korkusu yaşlı bir hücreden

boyut boyut

Sarılmak insanlara

Ve korumak içgüdüsü

Ben büyük bir çam ağacı olmalıydım diyorum

Gölgeme sığınanların korunduğu...

Düşünüyorum

Düşünü/yorum

Dikenli bir sonbahar gibi bata bata üşüyorum

Ben ne zaman bir anne kokusu duysam

Ne zaman bir rüzgâr sızıntısı

Yüreğimde bir şefkat kıpırtısı

Bir kitap sesi

sanki

O Zaman insan oluyorum

Ama şehit analarının feryadı

kanlı bir hançer gibi saplanınca

ben bayrakta ağlayan hilal

ikiye ayrılan beden sanki

biri ruhtan gümüş, biri kandan al

savrul ey gece ve yıldızlar

beni tüm kutsal kitaplardan ayrıştır

beni okaynus esintilerine sal

ki

nefes alabileyim bir asırlık kadar...

Ama açlık çekenlere baka baka yapılan tokluk

bir bebeğin mahremiyetindeki morluk

ruhun bedene daralması ile

nereye yol alıyor

insan denilen mahluk

Yürüyorum

gözlerimdeki zikirle

6666 kez ölüyor

6666 kez var oluyorum

Şiir gibi bakarak

Şimşek gibi çakarak

Gördüğüm tek şey

Sadece gerçek aşkın elleri

Ve uzatılan bir ışığa sarılmış

Kalleş dünyaya darılmış

Mahşere doğru

Bir duvar eğri doğru

Ve secdede alnım kalmış

İğrenç dünyadan utanarak !

(RÜZGAR ÇANLARI)