Ağrı Dağında Nöbet

Saat gecenin dördü, heryer zifiri karanlık,

Ağrının eteğinde, yine nöbetteyim.

Kafamı kaldırıp bakıyorum ağrı dağına doğru,

Zirvesinde bembeyaz karlar var, yazın ortasında.

Sonra gökyüzüne bakıyorum,

Parlayan yıldızları görüyorum, birbirinden güzel.

Ama senden güzel olduklarını sanmıyorum aşkım.

Arkasından güneş doğuyor, güneşi görüyorum.

Etrafını, heryeri aydınlatıyor, ne güzel.

Ve şimdi bulutları görüyorum, bembeyaz bulutları,

Kocam, pamuk gibi yumuşacık bulutları,

Ama sanmıyorum senin teninden yumuşak olduklarını

Sanmıyorum aşkım