Alemler Sana Hasret
Sen geleceksin diye;
Bekledi hasretle gözler…
Sen geldin diye;
Sevindi yerler, gökler…
Çıkmıştı güneş, doğmuştu ay
Süslemişti Semayı yıldızlar…
Sen varsın diye;
Mis gibi kokardı topraklar
Çağlayan olup akardı ırmaklar…
Bir başka açardı çiçekler
Elinde olmak için yarışırdı güller…
Sen varsın diye;
Tutardı yedi kat gök zehrini…
Kurtlar kuzuları
Sen varsın diye; kardeş bildi…
Analar severdi tüm çocukları.
Çocuklar sen varsın diye;
Kavgasız oynardı…
Sen varken;
Devletler vardı savaşsız
Gözler vardı yaşsız…
Sen yoksun şimdi;
Ağlıyor gökte yıldızlar…
Güneş mahzun, dünya yalnız
Semayı kapladı kara bulutlar…
Sen yoksun şimdi;
Katlediyor kardeş kardeşi…
Açmadan soldu çiçekler…
Uçamıyor kuşlar…
Gözyaşıyla sulanır oldu;
Nurlu ayağını öpen topraklar…
Sen yoksun diye;
Söndürülemez oldu yangınlar…
Gel, Ey Sevgili!
Yerde, gökte hasretin var.