Alevden Gök

gün ,

ölüyor mu

doğuyor mu

bilmiyorum

yalnızlığımın kabusu

diyorum

alevlere teslimim

renkli bir kitap gibi

gök

fotoğrafta yürüyorum

ateşe doğru

güneşe beni yakın ediyor

bir dam

ne kadar yalnız olduğumu

gösteriyor

ömrümün seken bir günü

başlıyor

veya bitiyordu

kitabın sayfalarını okudukça

güneşin renkleri

çoğalıyordu

kalbimde biriken özlemler

yanıyordu

yoksa ben

kayıp bir gecenin içinde miyim

kendi yüzüme doğru

sürükleniyorum

ey benim ateşlerden gökyüzüm

beni yağmalayan ışıklarını çek !!

01.12.2016

Mustafa kaya