Allahuekber Dağı Olmuş Ana Kucaği

Bir ferman dağıldı, yurdun dört bir yanına,

Dediler harp çıkmış, eller girmiş yurduna.

Eli silah tutan Türk evladı koş cebheye durma,

Yüreğine sevdiğinin sevdasını al,

Babandan bir helallik al.

Unutma ki ananın yüreği solundadır.

Avucunun ortasına bir kına yakılır,

Elline de bir silah verilir hadi Mehmet'im denir.

Türk ün evladı bu! Korkar mı alır eline silahı,

Kalbinde vatanın sevgisi, kim dur diyebilir ki bu güce!

Çıktılar yola 90 bin Mehmet yürekleri aynı yolda,

Hedef gösterdiler; Sarıkamış'a Mehmet'im

Allahuekber Dağı'na, eller gelmiş oraya,

Allahuekber Dağı sonsuz bir beyazlıkla bakmış Mehmet'ime

Beyaz bir kefen karşılamış 90 bin Mehmet'i

Bilmişler ki giriş var bu yola, çıkış yok bu yoldan.

Yüreğinde sevdası, kulağında babasını son nasiyatı

Anasının son bakışı, ellinde kınası,

Durur mu hiç Mehmet'im karşısında ölümde olsa.

Ey benim yiğitlerim bu vatan sizinle gurur duyuyor.

90 bin Mehmet beyaz kefene sarılmış uyuyor.

Buz gibi soğuk işlememiş Mehmet'ime hiç durmamış.

Anasının sıcak kucağı gelmiş aklına, devam etmiş yoluna,

Sevdiğinin gözlerini görmüş beyaz karlarda.

Esen soğuk rüzgar anasının elleri olmuş Mehmet'ime,

Vatan, Mehmet'ime hem ana hem baba hem de yar olmuş.

Allahuekber Dağı dur demiş 90 bin Mehmet'e bu yolculuk bitti.

90 bin Mehmet'e açmış kollarını basmış bağrına

Allahuekber Dağı olmuş Mehmet'ime ana kucağı,

90 bin Mehmet sarılmış anasına,

Ana kucağıdır ya tatlıdır ya

Mehmet'im de dalmış sonsuz bir uykuya.