Anla Vakit Sona Ermeden ...

Şimdi önünde dik bir yokuş , düşe kalka çıktığın

Uzaklarda kalmış gerçekleşmeyen arzuların

Yüreğinde sevdanın boynu bükük çiçekleri

Hayat yolunun yok kaçışı, bilinmez getirecekleri

Duyguların uyuşmuş soluk almaktır sadece işin

Sanki yaşamın değil yitirilmiş bir ruhun hikayesisin

Ya yüreğindeki izler neler, neler anlatır bir bilsen

Viraneye dönen her insanın gibi asla silinmeyen

Bir zamanlar dünyaya ışıldayarak bakan gözlerin

Şimdi feri kaçmış bir mum gibi, bir de titrer ellerin

O sevdadır işte içini kemirip, kangrene döndüren

Anla vakit sona ermeden, sök at artık yüreğinden

Durma öyle uçurum kenarında atla yada yan bile bakma

Bırak kendini boşluğa yada kanat aç yeni yarınlara

Dönmelisin artık kendine, kaçmak anlamsız yaşamdan

Ne anlayacaksın vazgeçsen, bir şeyin farkında olmadan ...