Anlatılmayan Yolculuklar

tutmuş bir ağacın gövdesini oyuyorum

saat sana beş var

oymak dediysem yalnızlıkla

fırınları vapurları getiriyorum aklıma

söylenmemiş şarkıları kuruyorum

nasıl güzel söylenir şarkılar sana

yalpalanan sokaktalar da çakır keyif takvim ardı hikayeleri

seni öpmeye an var birde uzuyor sokak

imkansızın boy aynasında duruyorum

vapur lacivert bir ceketi ilikler gibi varıyor karşı kıyıya

sen korkunu çıkarıp asıyorsun boynuna

içimdeki kuşlar hırpalanıp dağılıyor

oysa hangi adımı atsam

çocuklar içimi sende tamamlansın diliyorum

yırtıldığı yerden yapıştırılan fotoğraflar kimliğim

zaman sessizliğin kılıcıdır artık

usul usul uzaklaşıyorsun

tene yavaş yavaş saplanan bir çiçek gibi

kötü şeyleri bile güzele benzeterek

ertelenen yolculukları andırıyorum

yürüyüp bir şiiri dikine gidiyorum

ben senden ne zaman dönsem

saat sana hep beş geç kalmış

üzünçlerden ordular kuruyorum masalara

yolup zamanı kolumdan atıyorum denize

öksüz bir diş gibi

tutup yalnızlığımı kemiriyorum

kemirmek dediysem kuşları paralasıya

K.Y.