Aperatif Aş/k Ile Tokluk Zannı

Konyada bir öğle vakti

Aylardan ekim

Bir güneş doğdu semada

Yer sallandı

Kapalı kuyular açıldı

Birinin yanışını seyreyledik uzaktan

Az yaklaştık

Ateşi üzerimize sıçradı

Cehennem sandık

Dur dedi !

Ateş olmadan aş pişer mi?

Aş pişmeden karın doyar mı ?

Kıvılcımdan korkar,

Ateşin nimetlerini arzu edersin

Dur dediysem,öylesi değil

Aş/k yolun sonunda

Doymak istiyorsan oraya gideceksin

Yol üzeri aperatif aş/klara tamâh etme

Doydum zannı çörekleniverir

Bir de üstüne rehavet çöker

Uyuyakalırsın

Uyandığında açlık hissedersin tekrar

Ama ayaklarında ne yolu tamamlayacak derman,

Ne de kıvılcımına muhtaç olduğun ateş kalmıştır

Aş/ksız yaşar

Aç ölürsün !