Araftan Arafata Giden Yol

canhıraş martı çığlıkları gibi taşırken

hayatı sırtımda kan ter içinde

bir meltem edasıyla sızdın satırlara

sessizce ve birden

ben söz vermedim gelirim de demedim

isyan türküleri derledin ardımdan ve durmadan

araftı benim dünyam sen arafat dedin

hac mevsimlerinde kaynıyor şimdi mekan

sen gönül gözünle ara beni her sene

burada milyonların içinde

ara ki mahşerin provası olsun.

yoksa ötede de vuslat yok bize

her şey sana bağlı anlayacağın....