Aş(ı)k

ıslak kaldırımların hüzünlü aşığı

tükenmişliğin son raddesindeki nefes aralığında

bir mücadele yaşam gönlün sonsuzluğunda

anlayan elbet olmaz görünenin ardınıda

yıpranan günün soluksuz cinayetidir, gönül ağrısı

vicdan ki şu azabın koyu karanlığı

hasrettir, koca kalabalıkda hayatın ıssızlığı

merhem diye sürdüğün yaşananın kırıntısı

hani batıdır ya günün veda busesi

öyledir doğan gecenin aşka namesi

vaktin durmayan şu silsilesi

feryat içinde andır hasretin sesi