Asilikler Şehri!..

Bir yazı yazıyorum şimdi elini eteğini çekmişçesine ondan bundan,

sessiz haykırışlarda bulunuyorum geceye hiç aldırmadan...

Elimi uzatıyorum kuytu karanlıga ,

bu rahatlık tutulmayacagından...

Yine bir kaçış yolu gibi bu merdiven aralar ı,

karşımda olsa huzur salan göl manzaraları..

söylesem aldırmadan zamana ,yüreğimdeki şarkıları...

rüzgarlar vuruyor pencereme,

açıp uçmak istediğim o yerlere götürürcesine...

gecenin bir vakti ağlamak yok mu hani birazda sessizce!...

haykırışlar gizleniyor yüreğime,

saklanıyor bir yıgın yaş gözlerime...

kaçıp gideyim aldırmadan kilometrelere...

varayım asilikler şehrine...

O şehir ki bassın beni bagrına,

mutlu dolaşmak var mı sokaklarında!

Yok mu söyle konuşmak , korkusuzca?

o şehir ki korkmadan,

kucak açsın bana!...

Yüreğimde bir dolu fırtına şimdi,

Bize yasak olmuş yaşama sevinci..

Hak etmez mi bu can , delice gülmeyi ?

Uzaklarda özlenen...

aldırmamak gerek kilometrelere...

Gitmek gerek asilikler şehrine...

O şehir ki;

adını andıgın,

sevgini yaşattıgın...

Heryerde!!...