Aşk Hüsn'ü Zandı

Sonsuzluğun bir noktasında anılan bir şey değildim.

Benim öyküm böyle başladı.

Gün ikindi başlar,

Tan akşam ağarırdı.

Hızlı dönerdi feleğin çarkı,

O zamanlar diyorum ya, zaman bir andı;

Gözlerinden ışık henüz süzülmüşken

Durdu dünya.

Dündü, hiç geçmedi.

O zamanlar henüz üzüm yaratılmamıştı

Ama ben sarhoştum.

Cehennem henüz kurulmamıştı,

Zebani elinde bir hoştum ...

Aşk dedi biri, ötekine bakarak.

At dedi diğeri ateşi yaklaştırarak.

O zamanlar diyorum ya, zaman bir andı;

Sandım ki kainat benimle yandı.

Küllendim sonra,

Toz pembe hayaller hepten yalandı.

Ey Sevgili !

Sanırım aşk bir hüsn-ü zandı ...

-Hep Yarım Kalacaksın-