Aşk-ı Muamma

Ezelden beridir bu nefes dalgasında maskara olmuşuz biz

İsmimizmiş söylenen bilemedik manada Anka olmuşuz

Gerçi sanırdık, kalabalığın içinde kaybolmuşuz biz

Suret içinde göremedik, aslında ferd-i tenha olmuşuz

Katreler nehirlere, nehirler denizlere, denizler ummana yürür

Sana akmayan gözyaşlarımızda bülbül-ü fettân olmuşuz

Buz kesmiş bu tene elbise giysem ne çıkar

Yokluğunla bu gurbette, zaten çıplak olmuşuz

Senin vasfını cümle eşyaya yukarıdan söyleriz de

Kimse anlamaz bizi, sanki bir garip muamma olmuşuz

Yine de sözlerimle halime bakıp anlamak isterler bizi

Biz ne kelimeyiz ne de lakırdı, suretten öte cism-i mana olmuşuz

Arz-ı zemin, güneş ışığında erişti vahdet kaynağına

Kalmadı hiç karanlık, soğukluk; biz ışığınla âlem-i nâr olmuşuz

Senin haricindekiler bulanık görünür gönül aynamda

Uçup gitmiş kirim pasım nefesinle cism-i Yezdan olmuşuz

İnsanların boş sözlerinden bir şey anlamayız biz

Vasl-ı deryayız biz, âvaz-ı sâikadan müberra olmuşuz

Dilimin söylediği her harf sesinin resmine boyanmış

Rüzgârın estiği her yerde konuşulan dinlenen Aşk-ı Furkân olmuşuz

Bu gözlerle Cânan'ı surette gördüm deme sakın Cân

Biz o suretin içinde Zümrüd-ü Ankâ olmuşuz...