Aşk ve Siyah

Ş

A

İ

R

şair yüreğine teslim oldu sonra

aşk denen ateşe attı kendini

iki can bir beden üryan iken irkildi

rölans... Aşk ve Siyah...

Zamanın içerisinde bir leyli nardı

Gök kubbemden çekip gittin sevgili

Tufanlar fırtınalar sessiz gelsin diye

Ne çok dilekler tutmuştum oysaki

Aşk ve Siyah gibi

Bilir misin şairim yokluğunun ardından

Kaç gece uykularım ağladı ben ağladım

Kaç sabahlar güneşim kayboldu ben aradım

Onca yıl nefesim sensiz ölüm koktu

Ölümü vuslat meşalesi ile nasıl da bekledim

Ant olsun ki şair sana kavuşmaktı tek dileğim

Aşk ve Siyah gibi

Neden bekleyemedin neden gittin sevgili

Şimdi her zivistan yağmurlarında yine yokluğun

Üşüyüp titrerken ben o en senli özlemlerimle

Her bahar soludum yine kavuşmak ümidi ile aşkı

Sonrasında mı hüzzamdı bütün şarkılarımız

Hani vardı ya şair...bir yangının külünü

Yeniden yakıp geçtin diye başlayan şarkı gibi..ahhh

O şarkılar ve benzerleri hani ayrılık yazanlar

Aşk ve Siyah gibi

Hiçbir daha eksilmedi ki hayatımdan

Ve yerini hiç bırakmadı ne umuda ne kavuşmaya

Canımdan her dem bir can daha koptu şair sus/tum.

Vefasızdı uğruna yakarım dediğin bütün yıllar

Ya sen şair sen...

Ya senin yüreğin yar / vefadan ne anlar ?

Git/me

Kal desen de

Git/tim sevgili

Aşk ve Siyah gibi.