Askerdeki Abime...

içim garip...

buruk mutsuz aşk olan bir adamın perişan hali gibi..

zehirli bir hançerin akıttığı kan gibi ağlatıyor gözlerimi yokluğun...

sen !

zamanın sonsuzluğu kadar derin deriin bakardın gözlerme asker...

her geldiğinde gidişini emanet bırakırdın o sen kokulu odana..

ya gözlerin?

ne kadar çaresz kalmş insanın son umudu varsa onları saklıyordu bakışlarına

vatan için can.. vatan için beden ..? ya biz , ya benim ne içn sadece toprak yahut bir bedenmyidin sen..

sen paha biçilemez değerlerin tümü..yokluğunun tarifi olmayacak kadar eşsiz bir güzellksin..

kardeş ! bir kardeşden çok daha fazlası anne ,baba, can beden ruh su.. hayatta beni yaşatan ne varsa

sen o sun herşeysin...

bitanem..hasretin her geçen gün canımı yerinden söküp alıyor .. bir hatanın bedelemi yoksa neyi beklediğimizi bilmeden

geçrdiğimz son ayrı günlerimiz mi ? brbrmzden ... !(şafak-35)