aşkta ayrılıkta yalnız

şiire çalınmış ilhâmda/..senindir ıslak imza..

nedensizlik gizemi/her ayrılıkta yanılsama

''aşk kendini sevmektir'' aslında..

kirpiğe takılan damla sana ait..sorsana

ben'liğinin havuzu dolu/n/ay katresi kırıklarından yansıma

hayat akar mecrasında senden yana düşlerini yorma

dün bir/..bugün harc-ı alem ellerim cebimde diyeceksin sorana

yüreğine sızan acı imgesi somutlanacak inti/zarında..

aynaların hükmünde gerçeğindir artık aşk-ı yalnızlık..anlasana

sırtımdan yumurta küfelerini indirip

denklemi kendinden menkul demek isterdim

açmazları sahiplenmiş;aşk,ayrılık,yalnızlığa..

çünkü...

varlığı giyinmiş insanda renkten renge giriyorlar,

sessiz sedasız çığlıkla..

iç içe geçmiş duygu odalarında pervasız köstebek'ler..

aşk'ın mahçubiyetinde,

edebî mekânın üç soyut silahşörü..

şiirleri vuruyorlar sokak ortasında..

iyisi mi..bana bakmayın siz..

ayrılıklar pusu kurmuş dimağıma..

düşüncemin introsunda yorgun saçmalıklar dolaşıyor

plansız fikirlere yığılıyor bölük pörçük kelimeler

aklım kalem ucuna düşmüş gönyesini arıyor sütre gerisinde..

aşk desem;kara sevda müebbetinin kadim kollarında yitmiş belleği

baharı olmayan iklimin poyrazında aratıyor cemreyi..

pişmiş yalnızlık çömleğinin kırık sapından tutuyorum

dibine sarmış geleceğim

kazısam şansımı

yokluğa çıkar mı yolculuk

biletsiz..

zorlandı umut..

ikiye ayırdım yalnızlığı

biri bende kaldı..

diğeri

yalnız..