Asla

Yüzünde bir garip bakış vardı zamanın.

Bir adım ötesinde durmak istemeyen

Hem ne anlamı kalmıştı ki artık yarının

Yarını sığdıran yarına yine bilinmeyen.

Bilinmeyen gölgeler ya da sevilmeyen...

Geceyi buğulandıran yağmur ardında,

rüzgarın değdiği her anı ya da

umutsuz bakınca gözler akşama

sabahta sabahsz yürüyerek Güneş

yıldızları alıp koynuna ta ki batıncaya dek

neden küser ki Ay'a

Akşamsız geceler kalmışsa

sabahsız öğlenler olur mu ya da

ardına gizlendiğim her duvar bakışta

içimde öfke kalıntılarıyla

serapları sildim sanki o anda

O anda her ayna kırıntısında

kendimi görmek istediğim her bakışa

bakışınca titrek rüzgarlar birbiri sıra

az kaldı sanıpta fırtınalara

kaçmam ki ben sandığın gibi

kaçmam ki asla.