Aynalara Ak Düşmüş

Anne bir ninni söyle, sonra öp ki acımı

Uff olan yanlarıma şifa olsun dudağın

Çıkar at kaftanımı, indir baştan tacımı

Büyüdükçe küçüldüm, böyle miydi adağın

O beyaz benim değil, aynalara ak düşmüş

Ben hala gökyüzünde tayyare kovalarım

Belki yüzüm darılmış, gözlerim bana küsmüş

Ondan yıkar yüzümü, her sabah ovalarım

Okşa anne saçımı nasırlı ellerinle

Ancak ellerin siler zamanın izlerini

Ben daha büyümedim, biraz kalbini dinle

Hala küçük çocuğum özleyen dizlerini

Söz veriyorum sana, aynaya bakmam artık

Asla demem bir daha ‘ben büyük adam oldum’

Ne istersen kabilim, sözünden çıkmam artık

Büyüdüm de ne oldu, keder oldum gam oldum