Bandra/m Ayrılık...
İskele hüznü ağırlıyordu
Bir kadın yüreğinde...
Dalgalar hırçınlığı huy edinmişçesine
Savuruyordu beyaz köpüklü
Ve
Çorak damlaları yüzüne...
Kadın ağlamaklıydı
Bakakalmıştı gidenin ardından
Çaresiz bir bekleyişin içine girmişçesine
Bağladı göğüs hizasında ellerini...
Şalı rüzgârın tokadına karşılık verircesine
Çırpınıyordu omuzlarında...
Zaman ayrılık kokuyordu...
En az deniz kokusu kadar ağırdı
Ve
Tutuyordu yüreğini
Ağlıyordu kadın
Ağlıyordu deniz tüm çoraklığıyla..
Rotası çizilmişti uğurlanan geminin
Pusulası gözlerdi en mavisinden...
Yaşamın ölmeye inat nefeslenişinde
Yelkenler çoktan fora edilmişti...
Bir adım bir dalgaya
Bir damla bir hayata bedeldi
Zamanın akışında...
Gitmek istiyordu kadın
En az friska sertliğine direnen
Bir gemi kadar uzağa...
Ve bakmak istiyordu kaptan-ı deryasına
Pusula niyetine verdiği gözlerin
Lumbuz yakınlığında ki güvertesinde...
Göremiyordu..
İskele yalnızlığı ağırlıyordu..
Kadın ;
Arkasını döndü
Ve
Yeni bir rotanın
Yeşil kıbleler gösteren pusulasında
Gidişin dönüş eylemine açtı yelkenini...
Hayat kaçınılmazdı...
Ve kaçamadı...
Not; Bu şiir Cemal MIHÇI Bey'e hediyemdir...saygılarımla..